Dünkü gündem neydi? Ankara’daki terör zirvesi. Ve tepetaklak giden piyasalar. ‘Kürt Sorunu’na demokratik bir şekilde çözüm üretmemek. Yaklaşan seçimler nedeniyle Güneydoğu’yu ‘din ve ırk’ ikileminde karar vermeye zorlamak.

Olup bitene hukuk zemininde ve temel hak ve özgürlükler açısından bakmamak...

Sorunu çözebilecek uluslararası formüllere ‘evet’ diyememek... Bundan ürkmek...

Kısacası kalıcı çözüm oluşturamıyoruz... Savaş Lobisi de bunu engelliyor...

Bu da topluma ‘ölüm’ olarak geri dönüyor...

* * *

Piyasalardaki aşırı çalkantı bundan farklı mı?

Merkez Bankası Başkanı bile ‘bize bir şey olmaz’ demeyin diye yırtınıyor...

Kaç zamandır ‘kriz geliyor’ diye bağırıp duruyoruz... ABD’de çok depremli bir değişim olduğunu anlatmaya uğraşıyoruz... Ama nafile...

Hükümet bu çığlıklara rağmen, en pratik güvence olabilecek IMF ile anlaşmayı bile muhtemelen ‘erken seçim’ hesapları yüzünden sallıyor...

Ne ki, işler dünkü tablo gibi devam ederse, önü alınamaz noktaya gidecek...

Cari açığı büyük, büyümesi yavaşlayan bir ülke, gelen tsunami dalgasını bu kadar aldırmaz bir şekilde karşılamaya kalkar ise, dalga altında kalır çünkü...

* * *

Duyarsızlık...

Vurdumduymazlık...

Aldırmazlık...

Bu coğrafyanın temel özelliği gibi...

Belli ki Ankara’nın bu haftaki güncel konusu ‘terör’ olacak...

Ama bir de terör gibi trafik var ki inanılmaz can alıyor...

Örneğin, Emniyetin verilerinden derlediği bilgiye göre, vatandaşlar 2003-2007 yılları arasındaki Ramazan Bayramlarında toplam 26 gün tatil yaptı.

Bu sürede şehir içi ve şehirlerarası yollarda 358 ölümlü trafik kazası meydana geldi. Kazalarda 484 kişi hayatını kaybetti, 13 bin 470 kişi yaralandı.

Sadece bayrama değil de tüm yıla bakarsanız başka korkunç bir tablo var:

Emniyet Genel Müdürlüğü’nün yayımladığı istatistiğe göre 10 yılda meydana gelen 5 milyon 62 bin 494 trafik kazasında 35 bin 237 kişi hayatını kaybetmiş, 1 milyon 142 bin 887 kişi ise yaralanmış...

Hayata sadece siyaseten değil, ‘insan odaklı’ bakıyorsanız, bu da bir zirve konusu değil mi?

* * *

Sadece ‘siyaseten’ değil ‘insan odaklı’ demem boş yere değil...

Gözümüzün önünde tekrarlanıp duran ama hiçbirimizin dönüp bakmadığı, topluca ‘seri katil’ gibi davrandığımız acil bir konu daha var: ‘İnsan ticareti’

* * *

Bilmiyorum, dün Star’da, benim yazımın hemen yanı başındaki ‘havasızlıktan öldüler’ başlıklı haberi okudunuz mu?

Soruyorum, çünkü web sayfasında ‘en çok okunanlar’ listesinde esamesi bile okunmuyordu...

Hálbuki haberde devletin ve toplumun aldırmadığı, ‘organize bir vahşetin’, süregelen bir başka terörün resmi vardı...

İstanbul’dan aldığı Burma ve Pakistan uyruklu mültecileri, yasa dışı yollarla Yunanistan’a götüren kamyonet dereye yuvarlanmış...

Şoför kaçarken, kamyonetin kapalı kasasında 4 saat mahsur kalan 18 mülteci hayatını kaybetmişti...

Çırpınıyorum ama kimsenin aldırmayacağını da biliyorum...

* * *

30 Temmuz 2008’de, İstanbul’un Küçükçekmece İlçesi Kayabaşı Köyü’nde Pakistan uyruklu 13 kaçak göçmenin cesedi bulunmuş; TIR’ın dorsesinde saklanan 13 kaçak havasızlıktan ölmüş, insan tacirleri cesetlerini tarlaya atmışlardı. 138 kaçak da araziye bırakılarak ölüme terk edilmişti.

Kimse aldırdı mı?

Öte yandan, 25 Aralık 2007’de İzmir’de tekneleri batan 83 kaçak boğulmuştu.

Kimse aldırdı mı?

Üstelik bunlar ilk akla gelen, gözümüze çarpacak kadar büyük vahşetler...

Duyarsızlık, vicdansızlık, aldırmazlık dediğim de bu zaten...

* * *

Türkiye’de ‘insan ticaretine’ neden kimse aldırmaz?

Bu da terör değil mi?

Bile bile, göz göre göre insan katliamı yaşanmıyor mu?

Suskunluk, bu ‘organize vahşet’ devlet içindeki odakların himayesinde olduğu için mi?

Yoksa kanlı paranın büyüklüğünden mi?

Bu da bir zirve konusu değil mi? 

* * * 

Sorunlarımızı neden çözemiyoruz?

‘İnsan ticareti’ konusundaki vahşi ve kanlı bir drama bizlerin yaklaştığı gibi duyarsız yaklaşan bir ülke, sizce bu sorunları çözebilir mi?

Hayata, belki de çözümlerin anası olan ‘insan odaklı’ bir zihniyetle yaklaşabilir mi?

Yaklaşmadığı için aynı karakolda son beş baskında 44 askerimizi şehit veriyor, Borsa’yı yüzde 7 düşürüyor, doları da zıplatıyoruz...

Aslında zirveler, bu garip yaklaşım için yapılmalı...