Üst üste kötü sonuçlar alan Fenerbahçe, Bursa karşısında oyuna kabus bulutları altında başladı. Saracoğlu son yıllarda belki de ilk kez boş kalmış tribünler olarak gözümüze çarptı. İsterseniz bu görüntünün adını koyalım: Tepki.. Adresi sormayın, onu da size bırakayım...

Fenerbahçe maça istekli başladı. Sıkıysa başlamasın! Hiç alışık olmadığı neticeleri alan, dolayısıyla tribünberi boş kalmaya mahkum edenler, işin vehametini anlamış olacaklar ki biraz kıpırdayınca zor kazanılacağı varsayılan Bursa maçı çok kolay geçti.

Lugano’nun kafa golünde dakika 6’yı gösteriyordu. Hemen ardından Uğur Boral’ın kale çizgisinden çıkardığı Bursa’nın gol topu var. Roberto Carlos’un da.. Golcü Güiza’nın kale dibinden kaçırdığı gole ise akıl sır erdiremiyorum.

Josico’yu beğendim. Ayağındaki topları pas olarak dikine kullanıyor. Maldonado ve Selçuk gibi enlemesine ve geriye oynamıyor. Eğer sakatlanmadıysa, Dede onu oyundan niye aldı, sormak isterim.

Bana göre Alex’e verilmeyen bir penaltı vardı. Verilen ise aldatma nedeniyle Alex’e sarı karttı.

Edu’nun topu hakeme doğru atmasındaki sarı kart, kırmızı da olabilirdi. Roberto Carlos, bu maçta bu sezon ilk kez sahada varlığını gösterdi. Ama henüz Real’deki Carlos beklentilerimiz var. Uğur enteresan bir gol attı. Paldır küldür topla gidişi ve Fener’in ikinci golünü atan olması takımın rahatlamasına yetti, hatta arttı.

Bursa biraz havalara girmiş. Bu maça çıkmadan belli ki Fener’i rahat yeneceklerini zannetmişler.. Ama bu Fenerbahçe.. Ne kadar bulutlu ve kabuslu günler yaşamış olsa da ufacık kıpırdanmasıyla rakibi yenebilecek güce ve oyunculara sahip. Attıkları iki gol ise Fenerbahçe’nin 4-0’ın rehavetine girmesi sayesinde geldi...

Bu maçın kahramanları dünlere kadar savunma anlayışlarını yerle bir ettiğimiz Lugano ve Edu’dur.. Bu oyuncuların ileri çıkarak attıkları kafa golleri, Fener’in takım halinde hücum ağırlıklı oynamasının da görüntüsüdür. Alex’in golü, bu maçtaki kıpırdanışın kaymağı oldu. Deivid’in golle dönmesi ise gecenin en güzel görüntüsüydü.