Alex ile maçın başında güzel bir gol bulmuş, öne geçmişsin. Ardından daha golün sevincini yaşayamadan Anderson, Lugano’nun ıskasından kaynaklanan pozisyonu gole çeviriyor. Böyle bir savunma anlayışı Uruguaylı’ya yakışıyorsa; ben bu futboldan hiç anlamıyorum. Ardından bir daha Alex pozisyon yaratıyor ve penaltı kazandırıyor. Kaleci Ivesa’ya da kırmızı kart göstertip, rakibi 10 kişi bıraktırıyor. Penaltı vuruşuyla da takımına ikinci golünü kazandıran Alex, daha ne yapsın? 60 trilyonluk Güiza yüzde 100 gollük üç pozisyonu nasıl harcadı, anlamak mümkün değil!

Sonra sahneye Edu çıkıyor. Topa kafayı vuruyor, aynı şekilde hatalar zincirinin baş aktörü Volkan da ona yardım ederek kendi kalesine Eskişehir’in ikinci golünü atıyor. Fener böyle savunma zafiyetlerini çok güvendiği Lugano, Edu ve Volkan ile gerçekleştiriyorsa; Aragones de ne yapsın sahanın kenarında? Maçı kazanmak için özellikle deplasmanda iki gol atan bir takım bu kadar kötü savunma hataları ve kalecisinin yanlışlarıyla kendi bindiği dalı keserse; biz de ne yazıp, ne çizeceğimizi şaşırıp kalıyoruz...

Fener savunması ve kalecisi arasında iletişim yoksulluğu var. Roberto Carlos’un Volkan’a dönük geri pası kalenin içinde miydi, dışında mıydı tartışılır. Tartışılmayacak, bu iletişimsizliktir esasında! Eskişehir şanslı olsa karambol, marambol 3. ve 4. golü dahi bulabilirdi. Maçın 60 dakikalık süresinde 10 kişi kalmış Eskişehir daha fazla hücumda, daha fazla pozisyon üreten ve Fener’in üzerine giden takımdı. Böyle enternasyonel tecrübelere sahip Fenerli futbolcuların, 10 kişilik Eskişehir karşısında kendilerini bu kadar pasivize etmeye hakları yok. Eksik kalmış rakibini kendine avantaj olarak çeviremiyorsan o zaman sen büyük takım olarak tartışılırsın...