Futbol hem harika bir spor, hem harika bir seyirlik, hem büyük bir ‘business’ hem de şahane bir eğlence. Hele Fenerbahçe-Galatasaray maçlarında bu dört öğe de kanımca zirve yapıyorlar.

Dünyada F.Bahçe-G.Saray derbileri kadar çekişmeli, keyifli, köklü başka bir derbi var mı gerçekten kestiremiyorum; İngiltere’deki büyük derbilerin bile bu kadar keyifli olamadığını seziyorum zira orada hem büyük takım sayısı daha fazla hem de derbi takımları aynı kentten pek değil yani taraftarlar maç ertesi okulda, iş yerinde, sokakta bizde olduğu kadar biraraya gelemiyorlar, şakalaşamıyorlar.
Başlıkta ‘Büyük Galatasaray’ ifadesini kullanıyorum çünkü, kendi adıma söylüyorum, Avrupa şampiyonu olsak (zaten bir türlü olamadığımız için de G.Saray’ı çok kıskanıyorum) G.Saray’ı yendiğimiz kadar keyiflenmediğime, keyiflenemeyeceğime göre bu işin tılsımı aslında Fenerliler’in de kafasında G.Saray’ın büyüklüğünde yatıyor.

Hem takdir etttiğimiz hem de ne yalan söyleyeyim kıskandığımız Avrupa başaralarında Cim-Bom nasıl bizle dalga geçti ise, 4-1 sonrası da bizim biraz dalga geçme hakkımız var; yenip terbiyeli biçimde dalga geçmek, şakaları da yine kibarca kabullenmek ezeli rekabetin en keyifli yanı.

Bu arada maç esnasında Kadıköy’e misafir gelen Cim-Bomlu yöneticilere küfür eden zihniyetin Fener ruhuyla ilgisi olamayacağını da belirtiyor, her iki başkanın da olgun tavırlarını kutluyorum.

Dalga geçme deyince aklıma 4-1 sonrası internet sitelerine konan şakaları aktarmak aklıma geliyor.

-Emre Aşık, Galatasaray’a gol attı, gerçek Fenerli oldu.

-Galatasaray 21. yüzyılda Kadıköy’de galibiyet yüzü göremedi.

-Obama Cim-Bom’a yardım et.

-Hatıralar sarmış 4-1 yanımı.

-G.Saray, Fener’i AİHM’e verse hakkıdır, böyle işkence yapılır mı? Her sene, her sene.

-G.Saray ve Kadıköy kelimeleri bir araya gelirse, dört düşün bir söyle.

-Bu sefer 4’te kaldık, altılı yattı.

-Fenerbahçe 1’e 4 verdi.

Darısı senelerce her iki takımın da galibiyetler sonrası öbürüne böyle takılabildiği bu ortamın sürmesine.